سوابق تاریخی نماز

نماز تحت عنوان عالترین صورت عبودیّت و کاملترین شکل تعظیم و پرستش معبود یک کدام از مهم ترین ایفا عبادی میباشد که در شریعت اسلام وجود دارااست و مسلمان ها موظّفند که روزمره حدّاقل پنج توشه آنرا به مکان آورند. بعضیّ گمان می­گردد که این شغل عبادی یکی تکالیف و شرایع اسلام بوده و در دیگر مسجد سجاد مشهد ادیان آسمانی سوابق­ای ندارد. این استیناف بر آن میباشد تا با نظارت وجود نماز در دیگر ادیان آسمانی و مشخّصاً زرتشت، یهودیّت و مسیحیّت، روش ی اجرا این فعالیت عبادی در شریعت آنان را گزینه پژوهش قرار دهد و نقطه پایان نیز به التفات و نیز بعضا فواید و اثر ها آن از نگرش آیین مبین اسلام به اختصار اشاره نماید.

مضمون شناسی
«صلوة» که در لسان شرع برای فعل عبادی خاصی یعنی به عبارتی «نماز» جعل گردیده است، در لغت به معنای دعا، استغفار، عفووبخشش و مغفرت، ثنای پسندیده، سلام و تعظیم میباشد[1] واگر به معبود نسبت داده خواهد شد[2]، به معنای عفو وبخشش و ثنای بر بندگان می­باشد.[3] و در اصطلاح نیز به عملی عبادی اطلاق می­خواهد شد که متّصورت از اجزاء وشرائط خاصّی میباشد و بایستی با قصد نزدیکی به معبود هر روز در تعدادی دفعه رزرو مسجد سجاد مشهد به جا آورده خواهد شد.

«صلاة» یا این که نماز تحت عنوان فعلی عبادی که به مراد دعا و نیز تعظیم الهی ایفا می­خواهد شد، یکی از مشترکات ادیان الهی میباشد، هرچند صورت و طریق ی اجرا آن در ادیان گوناگون شماره تلفن مسجد سجاد مشهد گوناگون می­باشد. از همین روست که در قاموس کتاب مقدس به معنی کلمه و واژه نماز آمده میباشد: «نماز پر اسم و رسم میباشد و یک کدام از واجبات دینیه هر روز آحاد ملل و مذهبها میباشد، چه منفرداً و چه جماعتاً...» و بعداز آن به تفصیل معنای نماز بر مبنای تورات و انجیل پرداخته تا آنکه می نویسد: «احدی جزمنکرین خداوند منکر نماز و دعا وجود دارد. 

در نوشتار حاضر نیز از «نماز» همین معنای فوق عزم گردیده است و واقعیت شرعیه ی آن که در اسلام از این اصطلاح عزم می­گردد، مدّ حیث نمی­باشد.

سوابق تاریخی نماز
یکی دیرین ترین عباداتی که در همه ادیان قبل وجود داشته، نماز میباشد. در بعضی آدرس مسجد سجاد مشهد از احادیث به نماز تنی چند از انبیاء الهی از حضرت بشر علی نبینا و آله و علیه اسلام تا حضرت خاتم صلی الله و علیه و آله و سلم اشاره گردیده است که بعضی از آن ها به این گستردن میباشد:

1- نماز حضرت انسان (علیه السلام): از صُحُف حضرت ادریس آورده شده که در اول روز اقامت حضرت بشر (علیه السلام) و حوا در زمین، آفریدگار، نماز بعدازظهر و مغرب و عشاء را جمعاًً 50 رکعت به حضرت بشر واجب کرد.